Μετάβαση στο περιεχόμενο
Από την έκδοση 0.5.0 τα πακέτα συνεχίζουν ως @cqrs-ddd, με τεκμηρίωση στο aristoteliss.github.io/ddd-cqrs· οι εφαρμογές NestJS προσθέτουν το @cqrs-ddd/nestjs. Αυτός ο ιστότοπος τεκμηριώνει τη σειρά 0.4.x.

Αρχείο αλλαγών

Μόνο το @nestjs-pipeline/correlation κυκλοφορεί στην έκδοση 0.4.4, μια έκδοση διορθώσεων. Τα άλλα 13 πακέτα @nestjs-pipeline/* μένουν στην 0.4.3 και τα πέντε πακέτα @cqrs-ddd/* αυτού του αποθετηρίου στην 0.4.2.

  • @nestjs-pipeline/correlation: κάθε εγγραφή στο correlation store ελέγχει το ID, και καμία επιλογή δεν απενεργοποιεί τον έλεγχο. Ένα ID που δεν είναι μη κενό string από εκτυπώσιμους χαρακτήρες ASCII (0x20 έως 0x7E), ή που αρχίζει ή τελειώνει με κενό, θεωρείται ότι λείπει: τα runWithCorrelationId, @WithCorrelation και κάθε preset του CorrelationFrom κρατούν το τρέχον ID ή παράγουν νέο, και το correlationSource.run εκτελείται χωρίς ID. Πριν, αποθήκευαν οποιαδήποτε τιμή λάμβαναν, οπότε ένα ID από μήνυμα ουράς ή από header του gRPC ή του Kafka μπορούσε να μεταφέρει CR/LF στα logs και στα headers της απάντησης. Το HttpCorrelationMiddleware εφαρμόζει τον ίδιο έλεγχο πριν από το validateIncoming, το οποίο πριν μπορούσε να αποδεχτεί ένα τέτοιο ID. Ο προεπιλεγμένος κανόνας HTTP (το πολύ 128 χαρακτήρες που ταιριάζουν με το DEFAULT_CORRELATION_ID_PATTERN) δεν αλλάζει.

Τα 14 πακέτα @nestjs-pipeline/* κυκλοφορούν στην έκδοση 0.4.3, μια έκδοση μόνο για README: ο κώδικας, το API και οι απαιτήσεις είναι αυτά της έκδοσης 0.4.2.

  • Κάθε README ξεκινά με μια σημείωση: από την έκδοση 0.5.0 το πακέτο συνεχίζει ως ο @cqrs-ddd διάδοχός του (@nestjs-pipeline/core ως @cqrs-ddd/pipeline, @nestjs-pipeline/<name> ως @cqrs-ddd/pipeline-<name>), που αναπτύσσεται στο https://github.com/aristoteliss/ddd-cqrs και τεκμηριώνεται στο https://aristoteliss.github.io/ddd-cqrs/. Οι εκδόσεις 0.1 έως 0.4 παραμένουν στο npm, και η 0.4.x λαμβάνει μόνο διορθώσεις.
  • Τα πέντε πακέτα @cqrs-ddd/* αυτού του repository παραμένουν στην έκδοση 0.4.2: από την έκδοση 0.5.0 δημοσιεύονται από το ddd-cqrs.

Κάθε πακέτο κυκλοφορεί στην έκδοση 0.4.2. Το API και οι απαιτήσεις είναι αυτά της έκδοσης 0.4.1.

Κάθε πακέτο κυκλοφορεί στην έκδοση 0.4.1. Το API και οι απαιτήσεις είναι αυτά της έκδοσης 0.4.0, με πέντε επιπλέον εξαγόμενους τύπους.

  • @cqrs-ddd/mikro-orm: εξάγει το VersionedAggregate, τον τύπο entity που δέχεται το optimisticDelete, και το Timestamp, τις τιμές που διαβάζει το UnixTimestampType.
  • @nestjs-pipeline/core: εξάγει το ErrorClass, τον τύπο κλειδιού του LoggingBehaviorOptions.mapLogLevel.
  • @nestjs-pipeline/resilience: εξάγει το AnyPolicy, την πολιτική που επιστρέφει το buildResiliencePolicy.
  • @nestjs-pipeline/zod: εξάγει το AbstractConstructor, τον τύπο κλάσης Base των createCommand, createQuery και createZodRequest.
  • Το εγχειρίδιο είναι ο ιστότοπος τεκμηρίωσης, https://aristoteliss.github.io/nestjs-pipeline/· το README κάθε πακέτου είναι σύντομο και συνδέεται με τον οδηγό του και το API reference.
  • Οι σύνδεσμοι JSDoc των πακέτων επιλύονται: το API reference του ιστότοπου τεκμηρίωσης και τα declarations που διαθέτει κάθε πακέτο δεν εμφανίζουν πλέον ανεπίλυτο σύνδεσμο import('…').

Κάθε πακέτο κυκλοφορεί στην έκδοση 0.4.0, ως ES module. Το API και οι απαιτήσεις είναι αυτά της έκδοσης 0.3.0.

  • Κάθε πακέτο δημοσιεύεται ως ES module ("type": "module") με χάρτη exports. Μια εφαρμογή ES module το κάνει import· μια εφαρμογή CommonJS το φορτώνει με require() (Node.js 22.12 ή νεότερο, το ελάχιστο όριο των πακέτων). Μια εφαρμογή CommonJS που κάνει compile με TypeScript module: node16 μεταβαίνει σε nodenext, node20 ή bundler.
  • Μόνο τα entry points στο exports επιλύονται: το root κάθε πακέτου, τα /domain, /application, /persistence και /http του @cqrs-ddd/core, και το /package.json. Τα μονοπάτια εντός του dist δεν επιλύονται πλέον.
  • Τα πακέτα που έχουν peer dependency στο @nestjs-pipeline/core απαιτούν ^0.4.0 αυτού, και το @cqrs-ddd/mikro-orm απαιτεί @cqrs-ddd/core ^0.4.0.
  • Το @nestjs-pipeline/cache φορτώνει τον προαιρετικό του adapter store @keyv/* μέσω του createRequire, σύγχρονα, όπως και πριν.
  • Ο έλεγχος έκδοσης (release check) φορτώνει κάθε πακέτο από έναν καταναλωτή CommonJS και έναν ES module, εκτελεί type-check με TypeScript Bundler resolution, και φορτώνει κάθε entry point στο Bun μέσω import και require().

Κάθε πακέτο κυκλοφορεί στην έκδοση 0.3.0, για το NestJS 12.

  • Node.js 22.12 ή νεότερο (engines): μια εφαρμογή CommonJS φορτώνει τα ES modules που δημοσιεύει το NestJS 12 μέσω του require() της Node για ES modules. Το @cqrs-ddd/mikro-orm απαιτεί 22.17, όπως και το @mikro-orm/core 7 peer dependency του.
  • NestJS ^12.1.0 (@nestjs/common, @nestjs/core, @nestjs/cqrs) για κάθε πακέτο @nestjs-pipeline/* που έχει peer dependency στο NestJS. Τα NestJS 11 και 12.0.x δεν υποστηρίζονται: το 12.0.x παραλείπει τους δείκτες @Optional() μιας βασικής κλάσης σε μια υποκλάση που δεν δηλώνει δικό της constructor.
  • Τα πακέτα που έχουν peer dependency στο @nestjs-pipeline/core απαιτούν ^0.3.0 αυτού.
  • Μια εφαρμογή CommonJS που κάνει compile με TypeScript module: node16 μεταβαίνει σε nodenext, node20 ή bundler· το node16 απορρίπτει imports από ES modules (TS1479).
  • @nestjs-pipeline/zod: Το ZodPipe αφαιρέθηκε. Δηλώστε το schema με { schema } στα @Body, @Param ή @Query, και καταχωρίστε το StandardSchemaValidationPipe του Nest μία φορά με exceptionFactory: zodBadRequest.
  • @nestjs-pipeline/resilience: απαιτεί cockatiel ^4.0.0, των οποίων οι πολιτικές αναφέρουν σφάλματα ως unknown.
  • @nestjs-pipeline/zod: zodBadRequest, το exception factory για το StandardSchemaValidationPipe του Nest· απαντά με 400 με το body που δίνει το ZodValidationFilter.
  • @cqrs-ddd/core: IAggregateRoot, το συμβόλαιο event-buffering, αντίστοιχο με αυτό του NestJS 12, το οποίο ικανοποιούν τόσο τα aggregates αυτού του πακέτου όσο και του NestJS. Τα publish, publishAll και commit του AggregateRoot δέχονται προαιρετικό dispatcher context και επιστρέφουν το αποτέλεσμα του publisher· το commit παραδίδει ένα αντίγραφο των συμβάντων και εκκαθαρίζει το buffer μόλις επιστρέψει το publishAll. IDomainEventPublisher.publishAll(events, dispatcherContext?).
  • @nestjs-pipeline/job-context: Το tenants του JobContextModule.forRoot δέχεται επίσης συνάρτηση, η οποία καλείται μία φορά κατά την κατασκευή των providers της εφαρμογής, ώστε η λίστα να μπορεί να προέρχεται από configuration που διαβάζεται κατά την εκκίνηση.
  • @cqrs-ddd/core: Το CommandBaseHandler δέχεται οποιοδήποτε αποτέλεσμα IAggregateRoot και περνά το aggregate στο publishAll ως dispatcher context, όπως κάνει ο EventPublisher του NestJS.
  • @nestjs-pipeline/core: Οι handlers εντοπίζονται μέσω του DiscoveryService του Nest και του κλειδιού metadata που καταγράφει κάθε δημόσιος decorator handler του @nestjs/cqrs, επειδή το @nestjs/cqrs 12 εξάγει μόνο το root του πακέτου του. Το bootstrap αποτυγχάνει όταν ένας decorator καταγράφει οτιδήποτε άλλο εκτός από ένα κλειδί.
  • @nestjs-pipeline/idempotency: Το προεπιλεγμένο exception filter του NestJS 12 απαντά σε ένα απλό Error που φέρει statusCode με 500, επομένως καταχωρίστε το IdempotencyConflictFilter για να διατηρήσετε τις απαντήσεις 409 και 422.
  • @nestjs-pipeline/rate-limit: δοκιμασμένο με rate-limiter-flexible 11, το οποίο πετά σφάλμα όταν δημιουργείται limiter χωρίς πεπερασμένα points ή duration.
  • @cqrs-ddd/core: Το CommandBaseHandler.execute() περιμένει (awaits) αυτό που επιστρέφει το publishAll(), μετά την εκκαθάριση του buffer, ώστε ένας publisher που απορρίπτει (rejects) να απορρίπτει και το command. Η απόρριψη ήταν προηγουμένως unhandled, και η Node τερμάτιζε τη διεργασία.
  • @nestjs-pipeline/audit, /cache, /deadletter, /feature-flags, /idempotency, /rate-limit, /resilience (behavior και ResiliencePolicies) και LoggingBehavior του core: με τον προεπιλεγμένο logger του Nest, κάθε εγγραφή εκτυπώνει το context της μία φορά· το όνομα της κλάσης εκτυπωνόταν ξανά ως ξεχωριστή εγγραφή. Ο fallback Logger δεν έχει δικό του context και delta χρονοσήμανσης.
  • @cqrs-ddd/mikro-orm: Το engines.node είναι >=22.17.0, το ελάχιστο όριο του @mikro-orm/core 7 peer dependency του.

Μια έκδοση των @nestjs-pipeline/zod, /casl, /feature-flags, /idempotency και /rate-limit· τα υπόλοιπα διατηρούν τις εκδόσεις τους. Σε αντίθεση με την 0.2.1, απαιτείται αλλαγή κώδικα στο σημείο όπου καταχωρίζονται τα exception filters.

  • Τα exception filters ZodValidationFilter, UnauthorizedActionFilter, FeatureDisabledFilter, IdempotencyConflictFilter και RateLimitExceededFilter δέχονται το HttpAdapterHost του Nest ως πρώτο όρισμα του constructor τους και απαντούν μέσω του httpAdapter.reply (το RateLimitExceededFilter θέτει το Retry-After με httpAdapter.setHeader). Καταχωρίστε τα ως { provide: APP_FILTER, useClass: X }, ή περάστε το app.get(HttpAdapterHost) στο useGlobalFilters(new X(...)). Οι επιλογές του FeatureDisabledFilter αποτελούν το δεύτερο όρισμά του.
  • Τα πέντε πακέτα δηλώνουν το @nestjs/core ^11.0.0 ως peer dependency.
  • Στο Fastify, ένα σφάλμα πακέτου που προέκυπτε σε middleware του Nest έφτανε στο φίλτρο του με την raw απόκριση της Node· το φίλτρο πετούσε TypeError: response.status is not a function και το αίτημα δεν λάμβανε απάντηση. Τα φίλτρα πλέον απαντούν κανονικά.

Μια patch έκδοση των παρακάτω δέκα πακέτων· τα υπόλοιπα παραμένουν στο 0.2.0. Κάθε αλλαγή είναι προσθήκη ή διόρθωση τεκμηρίωσης: καμία εξαγωγή, υπογραφή, behavior ή εύρος peer dependencies του 0.2.0 δεν αλλάζει, επομένως η αναβάθμιση δεν απαιτεί αλλαγές κώδικα.

  • @cqrs-ddd/core: Το requireTenant(purpose, source?) επιστρέφει το tenant για μια λειτουργία ευαίσθητη σε θέματα ασφαλείας, από το source ή τον καταχωρισμένο resolver, και πετά MissingTenantContextError όταν δεν υπάρχει κανένα. Το requireTenantId(source, purpose), το ίδιο με αντεστραμμένα ορίσματα, είναι deprecated και το καλεί εσωτερικά.
  • @nestjs-pipeline/casl: abilityDigest(context?), το SHA-256 των ενεργών κανόνων (συνθήκες επιλυμένες έναντι του principal), για scopes κλειδιών cache και replay scopes idempotency· requireAbilityDigest(context?), το οποίο πετά το νέο MissingAbilityError αντί να επιστρέφει undefined· CaslAuthorizer.dependsOnEntity(action, subject), αν ένας κανόνας υπό συνθήκη αποφασίζει βάσει γνωρισμάτων entity. Προσθέτει το @cqrs-ddd/safe-stringify ως εξάρτηση.
  • @nestjs-pipeline/opentelemetry: AttributesBehavior με AttributesBehaviorOptions (factories). Εκτελεί attribute factories μόλις ολοκληρωθεί η υπόλοιπη αλυσίδα, επιτυχώς ή όχι, και προσθέτει το αποτέλεσμα στο attribute bag που διαβάζουν τα TraceBehavior και MetricsBehavior. Ένα αποτυχημένο factory δεν συνεισφέρει τίποτα· τα υπόλοιπα συνεχίζουν να εφαρμόζονται.
  • Attribute builders, καθένας στο src/helpers/build-attributes.ts, που επιστρέφουν {} όταν το behavior τους δεν εκτελέστηκε και ποτέ κλειδί cache, idempotency ή rate-limit:
    • @nestjs-pipeline/cache: buildCacheAttributes → cache.hit.
    • @nestjs-pipeline/idempotency: buildIdempotencyAttributes → idempotency.replayed, idempotency.ownership_lost.
    • @nestjs-pipeline/rate-limit: buildRateLimitAttributes → rate_limit.remaining_points.
    • @nestjs-pipeline/feature-flags: buildFeatureFlagAttributes → feature_flag.key, feature_flag.enabled, feature_flag.variant, feature_flag.reason, feature_flag.error_code.
    • @nestjs-pipeline/deadletter: buildDeadLetterAttributes → dead_letter.captured.
  • @nestjs-pipeline/zod: τα παραδείγματα χρησιμοποιούν z.email() και z.uuid() αντί των deprecated z.string().email() και z.string().uuid().
  • @nestjs-pipeline/audit: το παράδειγμα actor διαβάζει το getSessionPrincipal().
  • @nestjs-pipeline/feature-flags: το παράδειγμα module χρησιμοποιεί TypedInMemoryProvider (@openfeature/server-sdk 1.23+· InMemoryProvider πριν από αυτό).

Κάθε πακέτο κυκλοφορεί στην έκδοση 0.2.0. Πέντε υπήρχαν στο npm προηγουμένως· δεκατρία κυκλοφορούν για πρώτη φορά.

  • Node.js 22 ή νεότερο (engines).
  • NestJS 11 για κάθε πακέτο @nestjs-pipeline/* που έχει peer dependency στο NestJS (το @nestjs-pipeline/tenant δεν έχει peer dependencies). Το NestJS 10 δεν υποστηρίζεται πλέον.
  • Τα πακέτα που έχουν peer dependency στο @nestjs-pipeline/core απαιτούν ^0.2.0 αυτού αντί για οποιαδήποτε έκδοση.

Η ενότητα Αναβάθμιση από 0.1.x παρουσιάζει τις συνήθεις αλλαγές με κώδικα πριν και μετά.

Breaking Changes:

  • Peer dependencies είναι τα @nestjs/common, @nestjs/core και @nestjs/cqrs ^11.0.0.
  • Αφαιρέθηκαν από το δημόσιο API: PipelineBootstrapService, PIPELINE_MODULE_OPTIONS, PIPELINE_OPTIONS_REGISTRY, clearPipelineOptionsRegistry, SET_RESPONSE και SET_ORIGINAL_CORRELATION_ID. Ρυθμίστε το pipeline μέσω των PipelineModule.forRoot ή forRootAsync· ένα behavior δεν μπορεί πλέον να ορίσει το response ή το αρχικό correlation ID ενός context.
  • Το context.correlationId είναι μόνο για ανάγνωση (read-only), και το originalCorrelationId αφαιρέθηκε: ένα behavior δεν μπορεί πλέον να αντικαταστήσει το correlation ID ενός εκτελούμενου pipeline. Ορίστε το στο σημείο εισόδου της εργασίας (HttpCorrelationMiddleware, @WithCorrelation, runWithCorrelationId).
  • Οι επιλογές module correlationIdFactory και correlationIdRunner αφαιρέθηκαν. Ένα pipeline λαμβάνει το tenant και το correlation id του από την επιλογή module sources κατά την εκκίνησή του (tenantSource του @nestjs-pipeline/tenant, correlationSource του @nestjs-pipeline/correlation), ή από το pipeline στο οποίο είναι εμφωλευμένο, παράγει ένα uuidv7() correlation id όταν δεν υπάρχει κανένα, και εκτελεί τα behaviors του εντός των δύο αυτών τιμών. Ορίστε τα στο σημείο εισόδου της εργασίας στην εφαρμογή: runWithTenant του @nestjs-pipeline/tenant, HttpCorrelationMiddleware ή runWithCorrelationId του @nestjs-pipeline/correlation.
  • Η νέα επιλογή diagnostics έχει προεπιλογή 'strict': ένας handler του οποίου το pipeline δεν ικανοποιεί το PIPELINE_BEHAVIOR_CONTRACT ενός behavior οδηγεί το bootstrap σε PipelineConfigurationError. Περάστε 'warn' ή 'off' για να το χαλαρώσετε.
  • Το loggerProvider έχει τύπο PipelineLoggerProvider αντί για οποιοδήποτε Provider: το provide του πρέπει να είναι LOGGING_BEHAVIOR_LOGGER.
  • Τα @cqrs-ddd/uuidv7, @cqrs-ddd/untyped και @cqrs-ddd/safe-stringify είναι νέες εξαρτήσεις runtime.
  • Το getBehaviorId(cls) επιστρέφει την ίδια την κλάση όταν δεν έχει οριστεί PIPELINE_BEHAVIOR_ID, αντί για cls.name, ώστε δύο behaviors με το ίδιο όνομα κλάσης να μην συγκρούονται.
  • Το PIPELINE_BEHAVIOR_ID είναι Symbol.for('@nestjs-pipeline/core:PIPELINE_BEHAVIOR_ID') αντί για τοπικό Symbol, ώστε να ταιριάζει σε διπλότυπα αντίγραφα του core.
  • Όταν πολλές εφαρμογές NestJS στην ίδια διεργασία τυλίγουν την ίδια κλάση handler, η κλήση της σε ένα instance που δεν δημιουργήθηκε από καμία εξ αυτών πετά εξαίρεση, αντί να εκτελείται χωρίς κανένα pipeline.
  • Το LoggingBehavior αποκρύπτει (masks) ευαίσθητα πεδία στα καταγεγραμμένα payloads από προεπιλογή (redactSensitiveKeys: true, χρησιμοποιώντας το DEFAULT_REDACT_KEYS). Η αντιστοίχιση κλειδιών αγνοεί πεζά/κεφαλαία, _ και -, επομένως το refreshToken αποκρύπτει επίσης το refresh_token. Το excludeKeys εφαρμόζεται επίσης στις ιδιότητες των κλωνοποιημένων αντικειμένων Error και στα κλειδιά Map.

Προσθήκες:

  • PipelineModule.forRootAsync (PipelineModuleAsyncOptions, PipelineOptionsFactory, PipelineLoggerProvider), PipelineModuleFeatureOptions, η επιλογή diagnostics, ο helper πρόθεσης logging() και το @SkipPipeline.
  • Στοιχεία pipeline (pipeline items): createPipelineItem, getPipelineItem, setPipelineItem, hasPipelineItem, requirePipelineItem, MissingPipelineItemError.
  • Συμβόλαια behaviors και διαγνωστικά bootstrap: PIPELINE_BEHAVIOR_CONTRACT, PipelineConfigurationError και οι τύποι τους.
  • context.tenantId, το tenant της εκτέλεσης· είναι write-once, επομένως η ανάθεση διαφορετικού tenant πετά σφάλμα. Το SET_TENANT_ID το ορίζει σε έναν προσαρμοσμένο runner.
  • Επιλογές του LoggingBehavior: redactKeys και redactSensitiveKeys.
  • toPostgresJson.
  • tenantSegments και TenantPartitionOptions, το τμήμα tenant για τα factories κλειδιών cache, idempotency και rate-limit, καθώς και το MissingPartitionError, η βάση των σφαλμάτων partition τους. Το factory κλειδιών cache δέχεται πλέον και το includeTenant.
  • Η επιλογή module sources με τα ContextSource και ContextSources: από όπου τα pipelines λαμβάνουν το tenant και correlation id τους. Το bootstrap προειδοποιεί όταν παραλείπεται· περάστε sources: {} για σκόπιμη εκτέλεση χωρίς sources.

Αφαιρέθηκαν από το δημόσιο API: uuidv7, isUuidV7 και untyped. Εισαγάγετέ τα από τα @cqrs-ddd/uuidv7 και @cqrs-ddd/untyped. Οι serializers, τους οποίους η 0.1.18 δεν εξήγαγε, είναι δημόσιοι στο @cqrs-ddd/safe-stringify.

Breaking Changes:

  • Peer dependency: @nestjs/common ^11.0.0 (ήταν ^10.0.0 || ^11.0.0). Εξακολουθεί να μην εξαρτάται από κανένα πακέτο pipeline· τα @cqrs-ddd/uuidv7 και @cqrs-ddd/untyped είναι νέες εξαρτήσεις.
  • Τα setCorrelationFallback και uuidv7 δεν εξάγονται πλέον. Εισαγάγετε το uuidv7 από το @cqrs-ddd/uuidv7, το οποίο έχει το ίδιο API και αποτέλεσμα.
  • Το correlationStore αντικαθίσταται από το correlationSource. Περάστε το στο PipelineModule.forRoot({ sources: { correlationId: correlationSource } }) ώστε το pipeline να λαμβάνει το id και το getCorrelationId() σε έναν handler να επιστρέφει το id του pipeline. Τα runWithCorrelationId, getCorrelationId, correlationHeaders και @WithCorrelation διατηρούν το API τους.
  • Το HttpCorrelationMiddleware ορίζει το correlation header στην απόκριση, μετατρέπει σε πεζά το ρυθμισμένο όνομα header και πετά σφάλμα κατά την κατασκευή αν δεν είναι έγκυρο. Νέες επιλογές: acceptIncoming, trimIncoming, maxLength και validateIncoming.
  • Το addCorrelationId πετά TypeError για οποιαδήποτε τιμή δεν είναι απλό αντικείμενο (περιλαμβάνονται instances κλάσεων), όχι μόνο για πίνακες.
  • Ένα εισερχόμενο correlation ID μεγαλύτερο από 128 χαρακτήρες, ή που δεν ταιριάζει με το DEFAULT_CORRELATION_ID_PATTERN, απορρίπτεται και αντικαθίσταται από τοπικά παραγόμενο ID.

Προσθήκες: correlationSource, DEFAULT_CORRELATION_HEADER, DEFAULT_CORRELATION_ID_MAX_LENGTH, DEFAULT_CORRELATION_ID_PATTERN.

Breaking Changes: @nestjs/common ^11.0.0· @nestjs-pipeline/core ^0.2.0.

  • Το TraceBehavior δεν υλοποιεί πλέον το onModuleInit, δεν κάνει inject logger και δεν ελέγχει πλέον αν έχει καταχωριστεί SDK.
  • Το TraceBehaviorOptions εξάγεται μόνο ως τύπος.
  • Ένα tracer, meter ή callback εμπλουτισμού που πετά σφάλμα δεν αντικαθιστά ποτέ το αποτέλεσμα ή το σφάλμα του handler, και δεν εκτελεί ποτέ τον handler δύο φορές.

Προσθήκες: τα spans φέρουν pipeline.tenant_id, pipeline.outcome και error.type· το MetricsBehavior καταγράφει έναν μετρητή pipeline.handler.active και προσθέτει ετικέτες στα όργανα μέτρησης με outcome και pipeline.outcome. Επίσης προστέθηκαν: MetricsBehavior και metrics(), trace(), buildTraceAttributes, buildMetricAttributes, addPipelineTelemetryAttributes, getPipelineTelemetryAttributes, PIPELINE_OTEL_ATTRIBUTES, PIPELINE_TELEMETRY_ATTRIBUTES και οι τύποι τους.

Breaking Changes:

  • Peer dependencies: zod ^4.3.0 (ήταν ^4.0.0), @nestjs/common ^11.0.0, @nestjs-pipeline/core ^0.2.0.
  • Το ZOD_SCHEMA, το deprecated ψευδώνυμο, αφαιρέθηκε· χρησιμοποιήστε το ZOD_SCHEMA_KEY.
  • Το ZodValidationBehavior εφαρμόζει το parsed output στο request αντί μόνο να επικυρώνει: κάνει parse με safeParseAsync, διαγράφει κλειδιά που αφαιρεί το schema και αναθέτει εξαναγκασμένες (coerced) και προεπιλεγμένες τιμές πριν από την εκτέλεση του handler. Ένα κορυφαίο output που δεν είναι απλό αντικείμενο απορρίπτεται με TypeError, όπως και ένα μη αντικειμενικό request με schema.
  • Το ZodPipe.transform() επιστρέφει Promise και κάνει parse ασύγχρονα.

Προσθήκες:

  • createCommand, createQuery και createZodRequest, με τα InferInput, InferOutput και τους τύπους κλάσεων.
  • updatable και updatableFieldsOf: επισημάνετε ένα πεδίο command στο schema του, και το createCommand() παραθέτει τα επισημασμένα πεδία ως updatableFields.
  • createZodMapper· getRawInput, getValidatedData, ZOD_RAW_INPUT_KEY, ZOD_VALIDATED_DATA_KEY.

Breaking Changes:

  • Peer dependencies: @casl/ability ^7.0.0 (ήταν ^6.0.0), @nestjs/common ^11.0.0, @nestjs-pipeline/core ^0.2.0.
  • Το API των providers αντικαθίσταται από μία ενιαία πηγή δικαιωμάτων (permission source). Αφαιρέθηκαν: CASL_ROLE_PROVIDER, CASL_USER_CAPABILITY_PROVIDER, CASL_USER_CONTEXT_RESOLVER, CASL_USER_CONTEXT_KEY, CASL_SUBJECT_CONTEXT_PATHS, CASL_FIELDS_FROM_REQUEST, CASL_BEHAVIOR_LOGGER, IRoleProvider, IUserCapabilityProvider, IUserContextResolver, StaticRoleProvider, CaslUserContext, RoleDefinition, UserCapabilities, buildAbilityFromRules, capabilityToRawRule και capabilitiesToRawRules. Υλοποιήστε το ICaslPermissionSource, του οποίου το load() επιστρέφει { principal, rules } ή null, και καταχωρίστε το με CaslModule.forRoot({ permissionSource }).
  • Το buildAbility(roles, user, additional, denied) γίνεται buildAbility(rules, principal).
  • Το CaslBehaviorOptions χάνει τα subjectFromRequest, subjectContextPaths, fieldsFromRequest, skipCheck και prebuiltAbility· το rules είναι υποχρεωτικό και μη κενό (το requires() το κατασκευάζει). Το CaslBehavior δεν δέχεται πλέον logger.
  • Μια άρνηση πρόσβασης πετά UnauthorizedActionException (επεκτείνει το Error) αντί για το ForbiddenException του NestJS· καταχωρίστε το UnauthorizedActionFilter για απάντηση HTTP 403.
  • Μια συνθήκη κανόνα της οποίας το placeholder επιλύεται σε αντικείμενο πετά σφάλμα, επειδή το CASL θα διάβαζε το αντικείμενο ως τελεστές ερωτήματος (query operators).

Προσθήκες: requires(), CaslAuthorizer (can, authorize, project), UnauthorizedActionException και UnauthorizedActionFilter (HTTP 403), getCaslAbility, getCaslPrincipal, hasEntityConditions, CASL_PERMISSION_SOURCE, CASL_PRINCIPAL_KEY, CASL_BEHAVIOR_ID, CASL_ACTIONS, CASL_SUBJECTS και οι τύποι τους.

  • @nestjs-pipeline/audit: καταγράφει κάθε ελεγμένο αίτημα, σε επιτυχία και αποτυχία, σε ένα AuditSink (console από προεπιλογή, Postgres ενσωματωμένο), με redaction των payloads. Μόνο τα commands ελέγχονται εκτός αν το captureKinds περιλαμβάνει queries ή events. Ένα sink που υλοποιεί το begin (όπως το Postgres sink) λαμβάνει μια εκκρεμή εγγραφή πριν από την εκτέλεση του handler, και στη συνέχεια την τελική εγγραφή υπό το ίδιο id, ώστε η διακοπή μιας διεργασίας να αφήνει μια γραμμή pending αντί για καμία. Με την προεπιλογή failOpen: true, μια αποτυχία του sink καταγράφεται στα logs και το αποτέλεσμα του αιτήματος διατηρείται. Με failOpen: false, μια αποτυχία του sink αποτυγχάνει ένα επιτυχές αίτημα· αν ο handler είχε ήδη αποτύχει, το δικό του σφάλμα επανεκπέμπεται αμετάβλητο και η αποτυχία του sink καταγράφεται στα logs.
  • @nestjs-pipeline/cache: read-through caching για queries βασισμένο στα cache-manager 7 και Keyv. Το key είναι υποχρεωτικό: δεν υπάρχει προεπιλεγμένο κλειδί.
  • @nestjs-pipeline/deadletter: συλλαμβάνει αποτυχημένα αιτήματα μέσω ενός DeadLetterTransport (ενσωματωμένα transports για BullMQ, RabbitMQ και Postgres)· events από προεπιλογή, commands και queries όταν αναφέρονται στο captureKinds. Το Postgres transport είναι ένα DeadLetterStore, και το DeadLetterRedriver επανεκτελεί μια αποθηκευμένη εγγραφή, μετρά τις αποτυχημένες προσπάθειες και την επιλύει· ένα redacted payload δεν επανεκτελείται χωρίς rebuild. Το rethrow: false αποσιωπά το σφάλμα ενός event handler μόνο, και συνιστά bootstrap σφάλμα σε έναν command ή query handler. Το RabbitMQ transport έχει δοκιμαστεί μόνο με mocked channel.
  • @nestjs-pipeline/feature-flags: ελέγχει την πρόσβαση σε handlers μέσω του OpenFeature. Το FeatureDisabledFilter απαντά με HTTP 403, ή 404 με { status: 404 } για απόκρυψη του feature. Το allowedVariants περιορίζει βάσει variant, και το errorPolicy ('use-default' ή 'throw') αποφασίζει τη συμπεριφορά σε σφάλμα παρόχου.
  • @nestjs-pipeline/idempotency: αποτροπή ταυτόχρονων διπλότυπων εκτελέσεων και επανάληψη επιτυχών απαντήσεων, με stores για μνήμη (προεπιλογή), Redis και Postgres. Μια αποτυχημένη εκτέλεση απελευθερώνει το κλειδί της από προεπιλογή. Το Postgres store διατηρεί τις αποκρίσεις ως κείμενο JSON, ώστε κάθε απόκριση, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε με χαρακτήρες NUL ή μη συζευγμένα surrogates, να αναπαράγεται επακριβώς. Τα κλειδιά δέχονται τα includeTenant και requireTenant του core, και το MissingIdempotencyPartitionError επεκτείνει το MissingPartitionError του core.
  • @nestjs-pipeline/rate-limit: rate limiting ανά command βασισμένο στο rate-limiter-flexible, εφαρμοζόμενο ανεξάρτητα από το πού αποστέλλεται το command, με φίλτρο HTTP 429. Το keyFactory είναι υποχρεωτικό: δεν υπάρχει προεπιλεγμένο bucket. Το points είναι σταθερό ή υπολογιζόμενο κόστος ανά command· το 0 δεν χρεώνει τίποτα.
  • @nestjs-pipeline/resilience: resilience βασισμένο στο cockatiel, σε δύο μέρη. Ονοματισμένες πολιτικές για εξωτερικές εξαρτήσεις (retry, circuit breaker, timeout, bulkhead, fallback), δηλωμένες στο ResilienceModule.forRoot({ policies }) ή forRootAsync, κατασκευασμένες και επικυρωμένες κατά την εκκίνηση, και κοινόχρηστες μέσω των ResiliencePolicies ή @InjectResiliencePolicy(name). Το ResilienceBehavior εφαρμόζει retry, timeout και bulkhead γύρω από έναν ολόκληρο handler· η χρήση circuit breaker ή fallback εκεί συνιστά σφάλμα bootstrap. Τα retry, circuit breaker και fallback απαιτούν ένα κατηγόρημα (predicate) handle ή handleAllErrors: true.
  • @nestjs-pipeline/tenant: το runWithTenant() ορίζει το τρέχον tenant και το currentTenantId() το διαβάζει· το tenantSource παραδίδει το ίδιο store στα PipelineModule.forRoot({ sources }) και JobContextModule.forRoot. Δεν έχει εξαρτήσεις.
  • @nestjs-pipeline/job-context: μεταφέρει το tenant, το correlation id και την ταυτότητα principal ενός αιτήματος στα queue jobs που προγραμματίζει (withJobContext, @InJobContext), επανελεγχόμενα μέσω ενός IJobPrincipal της εφαρμογής κατά την εκτέλεση του job, και παρέχει στις εργασίες συστήματος ρητό principal και δικαιώματα ανά tenant (@AsSystem). Διαβάζει και αποκαθιστά το tenant και correlation id μέσω των sources του JobContextModule.forRoot και δεν εξαρτάται από κανένα άλλο πακέτο pipeline.
  • @cqrs-ddd/core: δομικά στοιχεία DDD ανεξάρτητα από framework (aggregates, domain events, CommandBaseHandler, συμβόλαια repository, decorators κύκλου ζωής persistence που αντιστοιχίζουν μοναδικές παραβιάσεις ανά ιδιότητα entity μέσω ενός pluggable persistence dialect (IPersistenceDialect, setPersistenceDialect), ένα revision-fenced repository cache (CACHE_TOKEN, με MemoryCache για μία διεργασία), κλειδιά cache με tenant scope, αντιστοίχιση καταστάσεων HTTP, και τους κανόνες τιμών textRule και numberRule, οι οποίοι πετούν InvalidValueException ή μια προσαρμοσμένη υποκλάση της εφαρμογής). Δεν εξαρτάται από κανένα framework: το CommandBaseHandler δέχεται οποιοδήποτε IDomainEventPublisher, οι decorators cache δέχονται έναν logger, και τα κλειδιά cache λαμβάνουν το tenant τους από έναν resolver που καταχωρίζει η εφαρμογή με το setTenantResolver. Δεν έχει peer dependencies και καμία εξάρτηση από ORM.
  • @cqrs-ddd/mikro-orm: οι MikroORM 7 adapters του @cqrs-ddd/core — AggregateRepository, optimisticUpdate, optimisticDelete, assertAutocommit, MikroOrmDialect (διαβάζει τον παραβιασμένο μοναδικό περιορισμό από τα metadata του ORM, για PostgreSQL και SQLite), mapPersistenceError / isTransientPersistenceError, MikroOrmCache (με CacheEntrySchema και createCacheTableSql για τον πίνακά του), TenantStore (ο EntityManager του ενεργού tenant, με βάση δεδομένων ή schema ανά tenant) και UnixTimestampType, το οποίο πετά TypeError για μια τιμή χωρίς έγκυρο χρόνο. Τα @cqrs-ddd/core και @mikro-orm/core είναι απαιτούμενα peer dependencies.
  • @cqrs-ddd/uuidv7: παραγωγή και επικύρωση UUIDv7 κατά RFC 9562, χωρίς εξαρτήσεις.
  • @cqrs-ddd/untyped: untyped(value), μια ασφαλής ως προς τους τύπους αντικατάσταση του as any που διαβάζει μη δηλωμένες ιδιότητες ως unknown· χωρίς εξαρτήσεις.
  • @cqrs-ddd/safe-stringify: ένας αυστηρός, key-sorted serializer για ταυτότητες και ένας ασφαλής, redacting serializer για logs, με βοηθητικά εργαλεία τμημάτων κλειδιών (key segments)· χωρίς εξαρτήσεις. Το output του είναι παγωμένο (frozen), ώστε τα αποθηκευμένα κλειδιά cache να παραμένουν έγκυρα.